"Dan sesungguhnya engkau (wahai Muhammad) benar-benar berbudi pekerti yang agung."
(Al-Qalam : 4)
(Al-Qalam : 4)
=======================================================
Aku call rumah. Bertanya kabar anak-anak yang berpuasa. Dan juga kerana suamiku membawa berita syahdu..
Abang Naim insyaAllah ok. Bertanya tentang si Adik yang nak sangat berpuasa. "Nanti Najwa dapat piala", katanya. "Pahala Adik", kami betulkan. "Ha ah.. pahala.. heheh..", kata Najwa sambil tersenyum..
Alhamdulillah Najwa mudah dikejut sahur, makan waktu sahur sama-sama kami dan hari ini masih berpuasa seperti semalam. Alhamdulillah.
Najwa jawab call tadi.
Aku : Adik puasa lagi tak?
Adik Najwa : Puasa. Najwa nak puasa macam Ayah, Mama ngan Abang.
Aku : Adik letih tak?
Adik Najwa : Tak. Najwa kuat Mama.
Aku : Alhamdulillah. Abang buat apa Adik?
Adik Najwa : Abang tengah mengaji. Dari tadi lagi Abang ngaji.
Aku : Adik buat apa?
Adik Najwa : Najwa tunggu Abang abis ngaji. Nak ajak Abang main.
Aku : Abang ngaji kat atas ke kat bawah?
Adik Najwa : Kat bawah.
Aku : Kat mana Abang ngaji?
Adik Najwa : Kat meja tu. Mama.. Abang dah siap ngaji.
Aku : Adik panggil Abang jap sayang..
Adik : Ok Mama. Najwa sayang Mama.
Aku : Mama sayang Adik. Assalamualaikum Adik sayang!
Adik Najwa : Waalaikumussalam Mama.
Abang Naim : Assalamualaikum Mama.
Aku : Waalaikumussalam. Abang buat apa tadi?
Abang Naim : Abang ngaji. Hari ni Abang ngaji lima mukasurat Mama. Dah nak masuk juzu' 23. Abang rasa esok atau lusa Abang masuk juzu' 23.
Aku : Alhamdulillah. Abang.. banyak pahala Abang dapat..
Abang Naim : Mama.. pahala ni Mama dapat jugak kan? Mama kata pahala anak dapat kat mak jugak. Nanti kita sama-sama dapat pahala. Abang tak tau nak bagi apa kat Mama. Abang dapat bagi pahala je.
Aku : Subhanallah.. Abang.. pahala tu lebih besar daripada segala-galanya. Mama tak harapkan apa-apa daripada Abang. Mama cuma harapkan Abang jadi anak soleh.. (Mata dah berkaca dan perlahan-lahan mutiara jernih jatuh. Suara tersekat-sekat. Terharu. Hiba. Semua ada tapi cuba untuk selindung daripada anak yang bernama Naim). Terima kasih Abang..
Abang Naim : Sama-sama Mama. Petang ni Mama balik jangan lupa belikan sirap bandung selasih ye. Sedap air tu Mama.
Aku : Ya. (Memang dah takleh nak sambung. Hatiku cukup syahdu).
Masih terngiang lagi kata-kata Abang Naim di telingaku.. "Abang tak tau nak bagi apa kat Mama. Abang dapat bagi pahala je."
Buat anak-anak Mama, Naim & Najwa,
Sebagai seorang ibu, Mama bertanggungjawab menjaga, membimbing dan mendidik kalian. Mendidik kalian ke jalan Allah. Segala kasih sayang dan pengorbanan Mama yang tak seberapa kepada kalian adalah ikhlas kerana itu adalah tanggungjawab Mama. Itu amanah yang Allah berikan pada Mama. Mama tak harapkan balasan daripada kalian berdua. Harapan Mama cuma satu, kalian menjadi anak yang soleh dan solehah. Tahu membezakan yang hak dan yang batil. Yang paling utama, menyedari hakikat seorang hamba kepada Maha Pencipta. Andai suatu hari Mama dijemput olehNya, doa kalian sentiasa mengiringi Mama. Hanya itu harapan Mama sayang. Semoga kita sekeluarga dapat menikmati kelazatan syurga suatu hari nanti..
Ya Allah.. syukur aku di atas kurniaanMu ini. Syukur. Semua takkan berlaku tanpa izinMu. Engkau lindungilah anak-anakku. Peliharah mereka Ya Allah. Peliharalah mereka hingga ke akhir hayatnya. Limpahkanlah rasa cinta mereka kepadaMu sebagaimana Engkau limpahkan cintaMu kepada diri mereka.
Ya Allah.. bantulah hambaMu ini mendidik anak-anakku ke jalanMu. Tiada upayaku untuk melakukannya melainkan dengan izinMu.
Syahdu sungguh di petang 4 Ramadhan ini..
3 comments:
aku menangis sekalik...
syahdu...
Ya Allah Norul...mataku jua berkaca
aineena,
besar tanggungjawab kita. semoga kita mampu menggalasnya dengan cemerlang.
munajah cinta,
hanya bantuan Allah yang dapat membantu kita dalam mendidik amanah Allah ini. semoga kita sentiasa berada di jalanNya.
Post a Comment