(An-Nur : 24)
==============================================================
2 hari lps aku attend miting ngan bos.. di hadapan sume staff.. sungguh tajam menikam perli dan sindiran dari bos aku khas untuk aku hinggakan aku tak mampu untuk memandang wajahnya ketika dia bercakap.. memang nampak di wajahnya kemarahan padaku.. hinggakan apa yg aku update masa miting pun expression muka dia as if perkara yang dah lapok..
aku? tebal jugak telinga.. muka jua turut tebal tp buat tak paham je lah.. Allah tau niat aku.. tu je yang aku pikir..
kenapa bos perli aku sampai camtu skali? ni sume gara² aku pi ptk yg dia keberatan nak lepaskan aku..
penting sangatkah aku di opis aku? uh.. aku nak jawab pun malu.. mana ada penting.. tp dek krn byk sgt beban di batu jemala patik dan ada yg nak kena siap by july.. by ogos.. itu yg buat dia hangin.. tp aku terpaksa tolak tepi yg tu.. ptk ialah kerjaya aku.. aku perlu tahu mana satu perkara yg perlu aku prioritize..
aku ada bertanya kat KPP aku masa nak mintak permission dia.. apa respon dia? as expected.. bos aku tak jawab bila aku mintak permission dia.. dgn straight face.. satu jer soklan yg terpacul dari mulut dia..
"hidayah nak pegi ke?"
la.. takkanla aku taknak pegi.. ni kerjaya aku.. aku pun ada cita² aku (target jusa tuh.. hahahahahahah..) kalau nak diikutkan keje.. aku rasa tutup mata baru abis keje tuh.. so dia tak respon.. yes pun tak.. no pun tak.. tapi aku boleh baca riak wajahnya tak bagi aku pergi la turrrr..
agak malang pada dia punya anak buah seperti aku.. aku ni degil jugak gamaknya.. selasa tu aku cuba siapkan keje aku walaupun mmg tak dapat pun aku siapkan sumenya..
tapi bila aku pikirkan.. kalau aku takde pun.. takkanla tutup opis tu.. ramai lg manusia lain yg buleh buat.. tp maybe kalau aku duduk dlm kasut dia.. lain pulak pandangan aku.. but as of now.. kalau anak buah aku nak pegi ptk.. aku let go jer.. masa depan orang beb.. KPPs aku yg lain and member² aku yg lain mmg soh aku pegi jer..
maka.. dgn acting tak paham.. aku pegi jer.. bagi aku.. aku buat Lillahi Taala.. Allah tau niat aku.. aku bukan nak lari dari tanggungjawab.. tp aku pun ada career path aku sendirik.. lantakla apa impression dia kat aku.. aku cuba buat yg terbaik.. else i leave it to Allah.. Allah yg memberi rezeki dan menentukan masa depan aku.. bukannya manusia (tp tak taula berapa prestasi aku tahun nih.. hiks!)
dan hari ni dah hari khamis.. mmg aku kena pulun buat keje.. mula la balik lewat.. aku miss anak² aku.. terok bebenor kerja wanita berkerjaya nih. aku taknak anak² aku terabai.. tu jer.. lagi skali.. aku mohon pd Allah yg terbaik buat aku dan anak².. nawaitu aku keje Lillahi Taala..
bercerita pasal kursus tuh..
kursus tu syok walaupun sedikit stress.. stress dari segi masa.. masa yg terlalu singkat.. preparation tak dapat dibuat dgn terbaik.. mungkin hasilnya pun hanyalah peratusan yg biasa sahaja.. walaupun dalam hati ni mengharap sesuatu keajaiban berlaku!
public speaking bahasa melayu.. topik aku.. kaedah menangani anak yg merajuk.. lepas tu classmate aku dah panggil aku kaunselor ;-))
public speaking bahasa inggeris.. topik : blog.. aku blank tgh² asyik bercerita.. maka aku teruskan jugak dgn mereka citer yg ntah hapa² ntah.. hahahahahha..
actually blh sediakan talking points.. tp aku ni bangsa yg akan baca bila ada talking points.. so mmg aku tak sediakan talking points.. sudahnya.. aku jugak yg susah bila aku lupa apa yg aku nak cakap.. hahahahahha..
lain² biasalah.. aku punya tugasan individu sampai hari ni tak siap lagi.. nak kena submit by 30th may.. bila la aku nak buat nih.. wiken ni pi kenduri anak menakan pulak..
best part kursus tu ialah.. kenangan ngan member² aku.. che su.. zam n kak effa.. aku rasa that is the best part.. bagi aku friendship ni mmg boleh meninggalkan kesan yg mendalam buat aku.. ingat lagi 8 thn lepas sama² masuk ke jabatan X.. pastu bila dah promoted.. aku ngan kak effa keluar.. tinggalla che su ngan zam.. zam pun dah nak kluar bln 7 ni pi sambung blajar.. tinggalla che su kat situ..tapi life ni mmg camtu kan.. ada pertemuan pasti ada perpisahan.. aku ada kontek ngan sorang member maktab aku.. tanya kabar kawan² lama.. dan.. mmg aku tak sangka.. member aku dah kawin ngan mat saleh.. rasa dulu sama² gila² bengong².. tak sangka dia kawin ngan mat saleh.. aku pun tak sure kalo aku jumpa dia la ni.. adakah cara kami seperti dulu.. rasanya tak.. dah tak sync kat situ.. but sume org ada jalan hidup mereka sendiri yg dipilih mereka sendiri kan..
1 comment:
salam,
norul,
samala nampaknya kita..
bila naik pangkat bertambah2 bebanan yang kita terima dari ****.
ayat yg tak nak ingat dari bos sekarang ialah:
"laporan yang awak buat ni menyebabkan suma orang bising".
habis tu nape tak review dulu sebelum bawa masuk ke mesyuarat,sedangkan dah beri 2 days before meeting.
aduih...duniawi belaka...
last macam nurul ckp ingat nawaitu keja kerana ALLAH!..
allahuakbar.
--jiran blok sebelah heheh..
Post a Comment