Tuesday, April 10, 2007

tren (tiru entry baizah)

"Dan janganlah engkau berjalan di bumi dgn berlagak sombong, kerana sesungguhnya engkau tidak akan dapat menembusi bumi, dan engkau tidak akan dpt menyamai setinggi-tinggi gunung-ganang."

(Al-Israa' : 37)

==============================================================

baca blog baizah pasal tren ingat kenangan aku naik tren dulu.. antara pengalaman bangang dlm hidup aku.. kisah ni berlaku 4 thn yg lps..


opis aku masa tu kat pj.. aku lak dok puchong.. slalunya aku drive hari² lalu ldp.. tol singgit (satu ketika yg lampau..) berasak-asak dlm jem.. peh tu masuk federal..

nak dijadikan citer.. hari tu hubby aku nak guna keta.. so aku kena cari alternatif lain nak ke opis.. (org susah.. keta satu jer) takkan nak el semata-mata takde transport.. lawakla pulak.. ni bukan zaman flinstone..
flinstone pun bawak keta gerak ngan kaki..

neighbour aku kebetulan opismet aku.. pikirku bolehla kutumpang dia.. tiba harinya aku naikla keta dia.. aku kat blakang sbb ada lg sorang opismet aku pun nompang dia.. sepanjang perjalanan.. dia tak abih² kata..

"akak tak biasa bawak org ni sebenarnya.. kalau jd apa² susah.."

"keta ni tak pernah bawak brg berat.. hari tu ada akak tu pesan brg masukkan dlm keta akak.. keta ni terus kena hantar workshop.."

"ni la 1st time ada org dok blakang.. slalu takde.."

apakah maksud kata² dia tu sebenarnya? aku pun tak tau apa intention dia.. tp bila dah asik dok repeat kata gitu.. aku mula pikir lain.. dia ni tak bagi aku naik ke? aku ni nyusahkan dia ke? berat sgt ke aku ni? rasanya 49 kg jer.. dia nak aku bayar ke? aku boleh bayar kalu dia nak.. dan.. mcm² lg yg berlegar dlm kepala otak aku..

aku bukanlah org yg cepat nak terasa.. dan susah nak alert kalo org cakap tersirat² ni.. cakap kasi terang.. tp tah kenapa kali tu aku rasa mmg terasa.. aku pulak bukanlah bangsa yg suka mintak tolong org.. sedaya upaya aku akan cuba buat sendiri.. sampaila aku rasa aku tak daya nak buat.. baru la aku mintak tolong org.. tp kalau dah gitu katanya.. maka aku nekad.. this is the 1st and last time aku akan naik ngan dia..

ptg tu seblom balik aku bagitau dia.. aku balik sendiri.. dia cam terkejut.. mungkin tak sangka cemana aku nak balik.. mungkin dia boleh agak aku terasa hati ngan dia.. tp aku dah nekad.. lantakla nak jd apa pun.. mati hidup balik jd katak.. mati balik jd kerbau.. mati balik jd kucing.. jadila apa² pun.. jadi manusia balik.. aku takkan naik lg ngan dia.. camtu skali azam aku once aku dah terasa hati ngan org.. tp kat depan dia aku leh buat biasa.. cam takde apa² yg berlaku..

tp Allah Maha Kuasa.. opismet aku yg sgt baik hati (mmg dia ni baik hati).. tumpangkan aku.. aliza kebetulan dok putjaya.. so dia hantar aku sampai rumah.. baik dia nih.. tak berkira langsung.. dan aku.. walau sebesar kuman org tolong aku.. hingga hujung nyawa akan aku kenang kebaikannya..

masalah still ada esoknya.. cemana aku nak gi opis? keta hubby aku guna.. so aku mintak hubby aku antar aku ke erl.. aku tak bagitau hubby aku bakpe aku tak tumpang neighbour aku.. aku taknak org tau dia buat gitu kat aku.. kang tak pepasal lak nama dia buruk.. maybe dia takde niat apa² kata gitu kat aku.. maybe aku jer yg cepat terasa.. so taknak keruhkan keadaan.. aku cuma bagitau hubby aku.. aku nak rasa naik erl.. walhal aku tak pernah dan tak tau cemana nak naik erl.. dan tren lain.. huhuhu..

so hubby aku antar kat erl putjaya seblom kol 7.. aku amik tren kol 6.58 pg.. sampai kat kl sentral 7.30 pg.. dari sentral aku nak kena ke taman jaya.. dgn confidentnya aku beli tiket dan naik tren.. dah naik tu baru aku perasan.. cemana aku leh sampai pasar seni ni? astaga wa laga aspalole.. dah salah direction nih!!! episod kurang bijak no. 1.. maka aku pun turun kat pasar seni.. nak gi amik tren reverse ke taman jaya..

aku turun guna tangga.. pastu naik balik.. la isla bonita.. wat per la aku turun tangga.. tren tu kat sebelah jer.. episod bangang no. 2.. aku rasa cam org bodoh jer.. maybe aku ni kalut + jakun tak pernah travel gi opis naik tren.. sampai camtu skali jadinya.. dlm erti kata lain..

"hari ni hari bodoh saya encik.."

barula aku naik tren ke taman jaya.. sampai opis dah kol 8.45.. lps bersesak-sesak naik tren peak hour.. opis aku masuk kol 8.15.. che su nampak aku terus tanya.. nape aku lambat.. concern dia kat aku.. kot apa² jd kat aku.. dia tau tu 1st time aku gi keje naik erl+putra..

tah kenapa.. hati aku touching bila dia tanya.. aku takleh nak jawab.. tetiba rasa sedih.. tetiba airmata aku bergenang.. aku cuba kaver dgn senyum.. sedih sbb aku rasa takde org nak tolong aku.. sedih sbb ada org yg ada transport siap satu opis ngan aku tp taknak ajak aku.. sedih bila ada org concern kat aku..

ah.. masa tu aku dah dpt nilai sape kawan dan sape sahabat.. sape yg blh tolong aku dan sape yg tak.. aku tak berdendam.. aku dah maafkan dia cuma.. aku ni mmg sukar nak lupa apa yg org buat kat aku.. cemana kebaikan org kat aku aku takkan lupa.. camtu la jugak keburukan yg org buat kat aku.. pun sukar utk aku lupakan..

tp whatever it is.. bergantung harap sebenarnya pd Allah.. bukan pd manusia.. aku amik yg positif.. kalo takde aksi bijak camtu.. aku akan lebih 'bijak' bila naik tren.. jd berterima kasihla pd opismet aku yg taknak tumpangkan aku tu.. time kasihhhhhh!!!!!

1 comment:

Baizah said...

heheheh...mmg naik tren nih susah kalo kita x biasa nono...baizah pon kelam kabut..panik kalo 1st taim nak try mender baru..
psl opismet cam tu..abaikan..buat baik dibalas baik....hehhe
jgn loper baca entry baizah yg akan diupdate nnt..1001 kisah slm tren..